การไต่สวนถึงความสมบูรณ์ของสัญญาอนุญาโตตุลาการ

        การไต่ สวนถึงความสมบูรณ์ของสัญญาอนุญาโตตุลาการนั้น  มีแนวทางประกอบ ดุลพินิจของศาลสองแนวทาง แนวทางแรก เป็นแนวดั่งเดิมที่ศาลมองสัญญาอนุญาโตตุลาการว่าเป็นสัญญาจำกัดสิทธิจึงต้อง ตีความโดยเคร่งครัด ส่วนแนวทางที่สองเป็นแนวความคิดใหม่และสากล กว่าคือมองการตีความสัญญาว่าต้องดูถึงเจตนาที่แท้จริงยิ่งกว่าถ้อยคำสำนวน ตามตัวอักษร (ปพพ ม. ๑๗๑) ต้องดูความประสงค์ในทางสุจริต โดยพิเคราะห์ถึงปกติประเพณีด้วย (ปพพ ม. ๓๖๘) และในพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. ๒๕๔๕ เอง มาตรา ๑๑ ก็ยอมรับข้อสัญญาอนุญาโตตุลาการที่ ปรากฏข้อสัญญาในเอกสาร ที่คู่สัญญาโต้ตอบทางจดหมาย โทรสาร โทรเลข โทรพิมพ์ การแลกเปลี่ยนข้อมูลโดยมีการลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือทางอื่นซึ่งมี การบันทึกข้อสัญญานั้นไว้ แสดงให้เห็นแนวโน้มในการตีความที่เคร่งครัดน้อยกว่า อย่างไรก็ตาม หากคู่สัญญาใช้ข้อสัญญาอนุญาโตตุลาการที่เป็นของสถาบันต่างๆ ก็จะไม่มีปัญหาเหล่านี้ เนื่องจากมีการยกร่างอย่างชัดเจนและรัดกุม